logo 1
Contactgroep Auto- en Motorrijwiel Historie

Rotax of het Ei van Doyer

Cornelis Doyer werd op 17 april 1920 geboren in Amsterdam. Na de Tweede Wereldoorlog begon hij als correspondent en streekredacteur bij dagblad Trouw. Daarna werkte hij naar eigen zeggen op een bouwbureau en bij een transportwerktuigenfabriek. Later begon hij in Naarden zelf een fabriek van transportmiddelen. In 1960 verhuisde deze fabriek naar Assen. Naast fabrikant was Doyer ook uitvinder, bijvoorbeeld van een roterende graafmachine.

doyer rotax img20250402 10590960Cornelis Doyer met de tekening van de door hem ontworpen rotatiemotor.

Rond die tijd trok Doyer de aandacht van de autopers met verhalen over een door hem ontwikkelde revolutionaire rotatiemotor. Doyer stelde de presentatie echter voortdurend uit. Toen hij in oktober 1963 in de Autorevue dan toch voor het voetlicht trad, toonde hij niet meer dan een plastic demonstratiemodel en een serie tekeningen van zijn rotatiemotor met eivormige zuiger. Doyer meldde dat de definitieve motor over ongeveer een maand gereed zou zijn. Ook repte hij van contacten met chef-constructeur Ir. Karl Dompert van Glas, die met zijn bazen, Glas senior en junior, naar Nederland zou komen als de motor gereed was.

Samen met de Bussumse renwagen constructeur Henk van Zalinge richtte hij eind 1963 zelfs een NV op voor de ontwikkeling en exploitatie van zijn rotatiemotor. Kort daarop zette Doyer de volgende stap op weg naar de vervolmaking van zijn idee. Hij presenteerde een tekening van de Rotax Junior Sport, een kleine sportwagen met een wielbasis van 1,8 meter, een lengte van 2,85 meter, een breedte van 1,3 meter en een hoogte van 1,25 meter. Deuren waren niet aanwezig. Om in te kunnen stappen moest men het voorste gedeelte van de carrosserie omhoog klappen, terwijl de achterkant van de auto bij de dakrand scharnierde als er bagage in moest. Een 600 of 800 cc Doyer- rotatiemotor van respectievelijk 42 of 60 pk zou een roterende luchtpomp aan- drijven. Met de onder druk gebrachte lucht zouden luchtmotoren het 450 kilo wegende autootje aandrijven. Ook voor de vering werd van lucht gebruik gemaakt. Een versnellingsbak had de Rotax niet nodig.
Doyer was niet van plan zijn Rotax zelf in productie te nemen, maar wilde als ontwikkelingsbedrijf de auto-ontwerpen aanbieden. Er zijn contacten geweest tussen NSU en Doyer over de NSU-wankelmotor en Doyers variatie daarop. Van de Rotax Junior Sport met zijn rotatiemotor met luchtaandrijving en luchtvering is echter niets meer vernomen.

doyer rotax img20250402 11001669 1De achterkant van de auto scharnierde bij de dakrand als er bagage in moest.

doyer rotax img20250402 11001669 2Om in te kunnen stappen moest men het voorste gedeelte van de carrosserie omhoog klappen.

Bronnen:

Lammerse, Jan: Autodesign in Nederland. Uitgeverij Waanders, 1993
Klijnstra, Henriëtte: Van Wankelmotor tot personal servicebuggy: Cornelis Doyer. Artikel op de website van het Drents Archief, 2023: https://www.drentsarchief.nl/blog/van-wankelmotor-tot-personal-servicebuggy-cornelis-doyer